Asset Publisher Asset Publisher

Grzyby

Kogo mogę się poradzić w sprawie zebranych w lesie grzybów, czy grzyby w lesie można zbierać bez ograniczeń, czy znalezione grzyby należy wykręcać, czy wycinać - odpowiedzi na te i inne pytania.

Kogo mogę się poradzić w sprawie zebranych w lesie grzybów?

Podstawową zasadą jest zbieranie tylko i wyłącznie owocników grzybów, które dobrze znamy. Nie należy zbierać osobników zbyt młodych, bo to utrudnia określenie gatunku oraz zbyt starych, które z kolei mogą być toksyczne. Jeżeli nie jesteśmy pewni, czy  znaleziony  grzyb jest przydatny do spożycia, to lepiej pozostawić go w lesie.

Aby nauczyć się prawidłowego zbierania grzybów i rozpoznawania gatunków warto uczestniczyć w organizowanych przez nadleśnictwa grzybobraniach. Informacje o nich znajdziecie na stronie www.lasy.gov.pl oraz stronach jednostek. Warto szukać porady w punktach skupu i u grzyboznawców - nadleśnictwa nie zajmują się ocenianiem grzybów. Bezpłatnych porad na temat zebranych w lesie grzybów udzielają wszystkie terenowe stacje sanitarno-epidemiologiczne, które znajdują się w każdym powiatowym mieście. Prowadzą one także rejestry grzyboznawców, którzy udzielają porad.

W przypadku wystąpienia po spożyciu grzybów nudności, bólów brzucha, biegunki, czy podwyższonej temperatury należy wywołać wymioty i jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Wezwany w porę może uratować życie. Nie należy lekceważyć takich objawów. Trzeba też pamiętać, że przy zatruciach muchomorem sromotnikowym występuje faza pozornej poprawy, później stan chorego gwałtownie się pogarsza.

Czy grzyby w lesie można zbierać bez ograniczeń?

Grzyby w polskich lasach można zbierać bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów i w zasadzie bez ograniczeń, ale są pewne wyjątki. Nie wolno ich zbierać w niektórych częściach lasu, gdzie jest stały zakaz wstępu:  na uprawach do 4m wysokości, w drzewostanach nasiennych i powierzchniach doświadczalnych, w ostojach zwierzyny. Nie wolno ich także zbierać na obszarach chronionych: w rezerwatach i parkach narodowych. Rygorystycznie należy przestrzegać zakazu wstępu na tereny wojskowe.

Należy oszczędzać duże, stare owocniki grzybów, gdyż nie są atrakcyjne kulinarnie, a  mają duże znaczenie dla rozwoju grzybów. Jeśli wiemy, że jakiś grzyb jest rzadki i ginący to także oszczędźmy go, nawet jeśli jest jadalny. Niezależnie od miejsca występowania część gatunków grzybów podlega całkowitej ochronie gatunkowej – poznaj dokładnie listę tych grzybów zanim wybierzesz się do lasu.

Czy znalezione grzyby należy wykręcać, czy wycinać?

To pytanie jest zadawane od niepamiętnych czasów. Powstało zapewne tuż po słynnym dylemacie dotyczącym jaja i kury. Skoro jest tyle gatunków rozmaitych grzybów to spokojnie możemy stosować oba sposoby. Każdy jest dobry, ale  stosowany z rozsądkiem. Większe owocniki grzybów lepiej jest wyciąć, ze względów praktycznych, bo zaoszczędzamy sobie pracy przy czyszczeniu grzybów. Naturalnie nie w połowie trzonu, jak to nieraz widać przy zbiorze podgrzybków w celach zarobkowych. Możemy delikatnie podważyć także owocnik grzyba koniuszkiem noża. Wycinamy jak najniżej, odgarniając dokładnie ściółkę i uważając, aby nie uszkodzić grzybni. Potem starannie przykrywamy to miejsce, aby grzybnia nie wysychała. Resztka trzonu grzyba szybko zgnije lub zjedzą ją ślimaki.

Grzyby blaszkowe, takie jak kurka, zielonka czy rydz lepiej jest wykręcać. Należy je wyjąć z podłoża tak, aby nie uszkodzić trzonu i także dokładnie zakryć grzybnię ściółką. Tak wyjęty owocnik łatwiej rozpoznać co do gatunku, a jest to bardzo istotne, aby wyeliminować pomylenie zielonki, gołąbka czy pieczarki z  muchomorem zielonkawym. Rozpoznaje się go m.in. po pochwie u podstawy trzonu, stąd nie można takich grzybów wycinać. Pamiętajmy, że jeden średni owocnik to dawka śmiertelna dla człowieka.

Jak zbierać i przechowywać grzyby zanim trafią do kuchni?

Pierwsza zasadą jest zbieranie tylko znanych nam grzybów. Unikniemy wtedy zatrucia na pozór apetycznie wyglądającymi, ale groźnymi dla naszego zdrowia owocnikami. Zbieramy tylko owocniki zdrowe, nieuszkodzone i młode, ale nie zbyt młode, bo wtedy trudno rozpoznać gatunek grzyba. Pozostawiamy w nienaruszonym stanie grzyby niejadalne, nieznane nam oraz osobniki stare, które pozostawiamy jako „nasienniki". Najczęściej i tak  są robaczywe. Czy wiecie dlaczego grzyby są robaczywe? Te „robaki", które dziurawią nasze grzyby, szczególnie z letnich zbiorów, to larwy (czerwie) muchówek. Właśnie w grzybach przechodzą część swojego rozwoju.

Warto także pamiętać, że owocniki grzybów to żyjące organizmy, które nawet po zerwaniu nadal rozwijają się i oddychają wydzielając dwutlenek węgla i wodę. Dlatego bardzo ważne jest prawidłowe przechowywanie owoców grzybobrania. Najlepsze są szerokie, wiklinowe koszyki, a nie plastikowe wiadra, torby czy woreczki. Nawet najpiękniejsze owocniki szlachetnych gatunków grzybów mogą być przyczyną zatrucia, gdy przechowywane będą w foliowej torebce i ulegną zaparzeniu. Często wybieramy się na grzybobranie daleko od domu. W trakcie szybko postępujących procesów gnilnych wywołanych złym przechowywaniem grzybów wydzielają się toksyny, szkodliwe dla naszego zdrowia. Dlatego nawet powszechnie znane kurki czy podgrzybki mogą nam zaszkodzić, gdy je źle przechowamy.


Asset Publisher Asset Publisher

Back

Lasy Nadleśnictwa Łagów

Lasy Nadleśnictwa Łagów

Lasy nadleśnictw Łagów wraz z lasami sąsiednich nadleśnictw i kompleksami lasów innych form własności stanowią element zróżnicowanego krajobrazu świętokrzyskiego, który z uwagi na wysokie walory przyrodniczo – krajobrazowe, objęty został niemal w całości różnymi formami ochrony przyrody.

Lasy naszego nadleśnictwa usytuowane są:

·         W II obszarze fizjograficznym – Europy Zachodniej,

·         W trzecim podobszarze – Pozaalpejskim

·         W strefie Lasów Mieszanych

·         W prowincji Wyżyny Małopolskiej

·         W podprowincji Wyżyny Środkowopolskiej

·         W makroregionie wyżyny Kielecko – Sandomierskiej

·         W mezoregionach Gór Świętokrzyskich, Wyżyny Sandomierskiej i Pogórza Szydłowskiego

Zgodnie z podziałem przyrodniczo- leśnym grunty Nadleśnictwa Łagów położone są w VI Krainie Małopolskiej, w 2 dzielnicy Gór Świętokrzyskich i należą do mezoregionu Łysogórskiego. Teren Nadleśnictwa podzielony jest na jedenaście leśnictw wchodzących w skład dwóch obrębów urządzeniowych: Łagów i Nieskurzów. Większość obszarów leśnych leży w terenach górskich (pasma: Jeleniowske, Orłowińskie, Ociesęckie, Cisowskie). Głównym gatunkiem lasotwórczym jest sosna, której towarzyszy jodła, buk oraz szereg innych gatunków.

Procentowy udział głównych gatunków lasotwórczych

Na terenie Nadleśnictwa występuje szeroki wachlarz siedliskowych typów lasów począwszy od borów suchych porastających ubogie, piaszczyste gleby, poprzez olsy rosnące na mokradłach do siedlisk wyżynnych i górskich.


Zestawienie udziału powierzchniowego siedliskowych typów lasu

L.p.

Siedliskowy typ lasu

Powierzchnia (ha)

Udział %

1

Bs

7,15

0,05

2

Bśw

2113,56

14,99

3

Bb

1,78

0,01

4

BMśw

700,43

4,97

5

BMw

232,36

1,65

6

BMb

27,97

0,20

7

LMśw

1462,00

10,37

8

LMw

146,44

1,04

9

LMb

3,81

0,03

10

Lśw

149,43

1,06

11

Lw

58,50

0,41

12

Ol

37,89

0,27

13

OlJ

31,57

0,22

14

BMwyżśw

42,32

0,30

15

LMwyżśw

1942,72

13,78

16

LMwyżw

347,93

2,47

17

Lwyżśw

3074,63

21,81

18

Lwyżw

228,43

1,62

19

LMGśw

945,33

6,71

20

LMGw

14,42

0,10

21

LGśw

2530,14

17,94

Razem:

14098,80

100,00